هر چند کشیدند تو را تیره ومات

خورشید منی مات نگردی هیهات

هر لحظه شکوفه میزند بر دل من

یک طرح گل محمدی با صلوات

اسامی شاعران برگزیده کنگره شعر نبوی  (بخش داخلي)

1- مهدی مردانی- قزوین
2- علی اخوان ارمگی- اصفهان
3- حسین غیاثی- کرمان
4- منیژه درتومیان- مشهد
5- سید محمد امین جعفری حسینی- فارس
6- غلامحسین بکتاش- همدان
7- مرتضی آخرتی- نیشابور
8- علی باباجانی- قم
9- امیر اکبرزاده- قم
10- مهدی زارعی- تهران _ کرج
11- سارا جلوداریان- اصفهان
12- مریم سقلاطونی- قم
13- الهام عمومی- اصفهان
14- غلامرضا سلیمانی- تهران
15- حمید واحدی- آذربایجان غربی
16- سیده صدیقه عظیمی نیا- یزد
17- سودابه مهیجی- تهران
18- فاطمه طارمی- تهران
19- عالیه سهرابی- یزد
20- سید اصغر صالحی قهفرخی- چ و ب
21- مهدی رحیمی- مرکزی
22- سیروس عبدی- تهران
23- ایوب پرندآور- فارس
24- سید محمد جواد شرافت- قم
25- احمدرضا الیاسی- چ و ب
26- عادل حیدری- چ و ب
27- نجمه بنائیان بروجنی- چ و ب
28- حیدر منصوری- بوشهر
29- فاطمه قمری- تهران
30- مریم حقیقت- فارس
31- عباس احمدی- سمنان
32- پونه نیکویی- گیلان
33- میلاد عرفان پور- فارس
34- سید رسول پیره- لرستان
35- سید احمد استوار- آذربایجان شرقی
36- مرتضی حیدری آل کثیر- خوزستان
37- صفورا آزاد مقدم- سمنان
38- محمد جواد آسمان- اصفهان
39- آرش فرزام صفت- گیلان
40- فاطمه تفقدی- مشهد
41- خدابخش صفادل- نیشابور
42- رودابه باقری- نیشابور
43- پریسا مقصودی- نیشابور
44- مهدی فرجی- اصفهان
45- سعید قربانیان- قوچان
46- محمد حسین صفری- گلستان
47- امیر برزگر خراسانی- مشهد
48- محمد پروانه- نیشابور
49- سید ابوطالب مظفری- مشهد
50- سارا حیدری- سمنان _ ارازان گرمسار

http://www.sherenabavi.ir

 

عزیزم هر که هستی هر که بودی

اگر سرشار عطری یا که عودی

به پایت می دهم جان تا بدانی

تو را من دوست دارم تا حدودی

         

تو که آهسته می آیی از آنسو

پر از زخمی پر از رنگ هیاهو

نگاهت آسمانی حرف دارد

الا ای ذوالجناح من حسین کو؟

              

آبرو دادی زمین را دست آب آورترین

آسمان را شستی از شب ماه جاری در زمین

پر کشید ان دست و لبریز از گل خورشید شد

تا بچیند سایه ها را سایه های در کمین

قصۀ دنباله دار مشک تو ای ماه سبز

ریشه ریشه می شود جاری به نامت بر زمین 

آن تبسم های مسمومی که بر تو زخم کاشت

نیزه نیزه می شود خونگریه در فصل یقین

باورم کن دستهای تشنه ام پر می کشند

سوی دستان شما از این قفس از آستین

نگاه نازنینش خواب می خواست      

عطش آن غنچه را بی تاب می خواست

چرا تیر سه شعله آی آتش

علی اصغر من آب می خواست

 

از اسمان

بر سرمان

باران سنگک

می بارد

این همه سرشکستگی

از گندم ما را بس 

میخواستم شعر بگویم

تو نگذاشتی

میخواستم به تو فکر کنم

شعر نگذاشت